sermoen
zelfstandig naamwoordBetekenis
- beschuldigende, vermanende preek of toespraak
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| sermoenen | meervoud |
| sermoentje | verkleinwoord, enkelvoud |
| sermoentjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
uit het Latijn
Woordfamilie van sermoen
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| sermoenen | meervoud | sermoen |
| sermoentje | verkleinwoord | sermoen |
| sermoentjes | verkleinwoord meervoud | sermoen |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van sermoen zijn vastgelegd.