serendipiteit
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een toevallige en onbedoelde vondst van iets nuttigs terwijl de zoeker er niet naar zocht of naar iets anders zocht
- de capaciteit om op een intelligente manier maar op basis van toeval iets te ontdekken waarnaar men niet op zoek was
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| serendipiteiten | meervoud |
Herkomst
Een leenvertaling van Engels serendipity; op zijn beurt genoemd naar de Indische vorst van Serendip, waarvan het verhaal ging dat hij altijd met een ander dier thuiskwam dan waarnaar hij op jacht ging.
Woordfamilie van serendipiteit
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| serendipiteiten | meervoud | serendipiteit |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van serendipiteit zijn vastgelegd.