serenade
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een muzikaal eerbetoon meestal voor een geliefde en meestal 's-avonds gebracht
zelfstandig naamwoord
- een muzikaal eerbetoon, meestal voor een geliefde en over het algemeen 's avonds gebracht
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| serenades | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans (sérénade) of Italiaans (serenata). In de betekenis van ‘muzikale hulde’ voor het eerst aangetroffen in 1665
Woordfamilie van serenade
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| serenades | meervoud | serenade |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van serenade zijn vastgelegd.