sekte
zelfstandig naamwoord /ˈsɛktə/Betekenis
- religieuze groepering die opziet naar een bepaald mens als leider
Hoe spreek je sekte uit?
/ˈsɛktə/
Sekte bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| s | sok |
| ɛ | bed |
| k | kat |
| t | tak |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — feminine, masculine
- groepering die opziet naar een bepaald mens als leider
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| sektes, sekten | meervoud |
| sektetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| sektetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘aanhangers van gezindte’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1531
Woordfamilie van sekte
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| sektes | meervoud | sekte |
| sektetje | verkleinwoord | sekte |
| sektetjes | verkleinwoord meervoud | sekte |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van sekte zijn vastgelegd.