schuilhut
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een plaats waar men kan schuilen of zichzelf kan verschuilen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| schuilhutje | verkleinwoord, enkelvoud |
| schuilhutjes | verkleinwoord, meervoud |
| schuilhutten | meervoud |
Herkomst
samenstelling van schuilen ww en hut zn
Woordfamilie van schuilhut
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| schuilhutje | verkleinwoord | schuilhut |
| schuilhutjes | verkleinwoord meervoud | schuilhut |
| schuilhutten | meervoud | schuilhut |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van schuilhut zijn vastgelegd.