scheikundige
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoordBetekenis
- een wetenschapper die de scheikunde beoefent
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| scheikundigen | meervoud |
Woordvorm
- verbogen vorm van de stellende trap van scheikundig
Herkomst
Afgeleid van scheikundig met het achtervoegsel -e
Woordfamilie van scheikundige
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| scheikundigen | meervoud | scheikundige |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van scheikundige zijn vastgelegd.