scheefte
zelfstandig naamwoordBetekenis
- de mate waarin iets scheef is (dus niet vlak of loodrecht)
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| scheeftes | meervoud |
Herkomst
Afgeleid van scheef met het achtervoegsel -te
Woordfamilie van scheefte
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| scheeftes | meervoud | scheefte |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van scheefte zijn vastgelegd.