satisfactie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- genoegdoening, voldoening, bevrediging
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| satisfacties | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘voldoening, genoegdoening’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1498
Woordfamilie van satisfactie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| satisfacties | meervoud | satisfactie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van satisfactie zijn vastgelegd.