sabotage
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een ingreep op zaken om deze te laten mislukken of te vernielen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| sabotages | meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van saboteren met het achtervoegsel -age
Woordfamilie van sabotage
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| sabotages | meervoud | sabotage |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van sabotage zijn vastgelegd.