rustpunt
zelfstandig naamwoord ˈrʏstpʏntBetekenis
- plaats waar of moment waarop men rust neemt
- punt waarop iets rust of steunt, steunpunt
Hoe spreek je rustpunt uit?
/ˈrʏstpʏnt/
Rustpunt bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| r | rood |
| ʏ | put |
| s | sok |
| t | tak |
| p | pak |
| n | nek |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| rustpunten | meervoud |
| rustpuntje | verkleinwoord, enkelvoud |
| rustpuntjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van rust ww en punt
Woordfamilie van rustpunt
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| rustpunten | meervoud | rustpunt |
| rustpuntje | verkleinwoord | rustpunt |
| rustpuntjes | verkleinwoord meervoud | rustpunt |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van rustpunt zijn vastgelegd.