rustgever
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die voor rust zorgt; iemand die tot rust maant
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| rustgevers | meervoud |
| rustgevertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| rustgevertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van rust zn en gever zn
Woordfamilie van rustgever
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| rustgevers | meervoud | rustgever |
| rustgevertje | verkleinwoord | rustgever |
| rustgevertjes | verkleinwoord meervoud | rustgever |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van rustgever zijn vastgelegd.