ruimtetuig
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een vaartuig bedoeld voor ruimtevaart
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| ruimtetuigen | meervoud |
| ruimtetuigje | verkleinwoord, enkelvoud |
| ruimtetuigjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van ruimte en tuig
Woordfamilie van ruimtetuig
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| ruimtetuigen | meervoud | ruimtetuig |
| ruimtetuigje | verkleinwoord | ruimtetuig |
| ruimtetuigjes | verkleinwoord meervoud | ruimtetuig |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van ruimtetuig zijn vastgelegd.