ruigte
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een wild stuk natuur dat men weinig onderhoudt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| ruigten | meervoud |
| ruigtes | meervoud |
Herkomst
afleiding van ruig met het achtervoegsel -te
Woordfamilie van ruigte
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| ruigten | meervoud | ruigte |
| ruigtes | meervoud | ruigte |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van ruigte zijn vastgelegd.