rugkorf
zelfstandig naamwoordBetekenis
- mand die men op de rug draagt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| rugkorfje | verkleinwoord, enkelvoud |
| rugkorfjes | verkleinwoord, meervoud |
| rugkorven | meervoud |
Herkomst
samenstelling van rug zn en korf zn
Woordfamilie van rugkorf
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| rugkorfje | verkleinwoord | rugkorf |
| rugkorfjes | verkleinwoord meervoud | rugkorf |
| rugkorven | meervoud | rugkorf |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van rugkorf zijn vastgelegd.