ridicuul
bijvoeglijk naamwoord /ridiˈkyl/Betekenis
- iets wat weinig of niets te maken heeft met de echte werkelijkheid en als zodanig lachwekkend is
Hoe spreek je ridicuul uit?
/ridiˈkyl/
Ridicuul bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| r | rood |
| i | riet |
| d | dak |
| k | kat |
| y | fuut |
| l | land |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| ridicule | verbogen, stellende trap |
| ridiculer | onverbogen, vergrotende trap |
| ridiculere | verbogen, vergrotende trap |
| ridiculers | partitief, vergrotende trap |
| ridicuuls | partitief, stellende trap |
| ridicuulst | onverbogen, overtreffende trap |
| ridicuulste | verbogen, overtreffende trap |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘belachelijk’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1650
Woordfamilie van ridicuul
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| ridicule | verbogen vorm | ridicuul |
| ridiculer | vergrotende trap | ridicuul |
| ridiculere | verbogen vergrotende trap | ridicuul |
| ridiculers | partitieve vergrotende trap | ridicuul |
| ridicuuls | partitive, positive | ridicuul |
| ridicuulst | uninflected, superlative | ridicuul |
| ridicuulste | inflected, superlative | ridicuul |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van ridicuul zijn vastgelegd.