renunciatie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- onthouding van lichamelijke genoegens
- afstand doen van rechten, met name van een erfenis
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| renunciaties | meervoud |
Herkomst
uit het Frans
Woordfamilie van renunciatie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| renunciaties | meervoud | renunciatie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van renunciatie zijn vastgelegd.