rentree
zelfstandig naamwoordBetekenis
- terugkomen van weggeweest te zijn
- kaart waarmee men weer aan slag komt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| rentrees | meervoud |
Herkomst
Leenwoord van Frans rentrée, in de betekenis van ‘herintrede’ voor het eerst aangetroffen in 1913
Woordfamilie van rentree
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| rentrees | meervoud | rentree |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van rentree zijn vastgelegd.