relikwie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een overblijfsel van het lichaam van een heilige of een voorwerp dat in aanraking met een heilige geweest is.
zelfstandig naamwoord
- een overblijfsel van het lichaam van een heilige of een voorwerp dat in aanraking met een heilige geweest is
- voorwerp, afkomstig van een bemind of vereerd persoon of afkomstig uit vroeger tijd, waaraan de bezitter veel waarde toekent
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| relikwietje | verkleinwoord, enkelvoud |
| relikwietjes | verkleinwoord, meervoud |
| relikwieën | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘overblijfsel van heilige’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1265
Woordfamilie van relikwie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| relikwietje | verkleinwoord | relikwie |
| relikwietjes | verkleinwoord meervoud | relikwie |
| relikwieën | meervoud | relikwie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van relikwie zijn vastgelegd.