rekwisitie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- vordering, vooral van goederen, personen of diensten door het militair gezag
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| rekwisities | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘vordering’ voor het eerst aangetroffen in 1522
Woordfamilie van rekwisitie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| rekwisities | meervoud | rekwisitie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van rekwisitie zijn vastgelegd.