recto
bijwoord, zelfstandig naamwoord ˈrɛktoBetekenis
- op de voorkant (van een blad)
- (in een boek bij talen die van links naar rechts geschreven worden)
- (in een boek bij talen die van rechts naar links geschreven worden)
- voorkant van een blad
- (bij talen die van links naar rechts geschreven worden)
- (bij talen die van rechts naar links geschreven worden)
- endeldarm, rectum
- recht
Hoe spreek je recto uit?
/ˈrɛkto/
Recto bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| r | rood |
| ɛ | bed |
| k | kat |
| t | tak |
| o | boot |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
bijwoord
- op de voorkant
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘bijwoord: op de voorkant van het blad’ voor het eerst aangetroffen in 1824
Woordfamilie van recto
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| recto's | meervoud | recto |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van recto zijn vastgelegd.