rechtsgeding
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een geschil dat twee of meer partijen hebben over hun rechten en dat zij aan de uitspraak van een rechter onderwerpen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| rechtsgedingen | meervoud |
| rechtsgedingetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| rechtsgedingetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van recht en geding met het invoegsel -s-
Woordfamilie van rechtsgeding
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| rechtsgedingen | meervoud | rechtsgeding |
| rechtsgedingetje | verkleinwoord | rechtsgeding |
| rechtsgedingetjes | verkleinwoord meervoud | rechtsgeding |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van rechtsgeding zijn vastgelegd.