ravage
zelfstandig naamwoordBetekenis
- schade, verwoesting
- ravage, vernieling, vernietiging, verwoesting
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| ravages | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘verwoesting’ voor het eerst aangetroffen in 1566
Woordfamilie van ravage
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| ravages | meervoud | ravage |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van ravage zijn vastgelegd.