rancune
zelfstandig naamwoordBetekenis
- wrok,wraakzucht
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| rancunes | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘wrok’ voor het eerst aangetroffen in 1361
Woordfamilie van rancune
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| rancunes | meervoud | rancune |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van rancune zijn vastgelegd.