quisling
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand in hoge positie die verraad pleegt aan wat aan hem is toevertrouwd
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| quislingen | meervoud |
| quislingetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| quislingetjes | verkleinwoord, meervoud |
| quislings | meervoud |
Herkomst
eponiem: naar de Noorse premier Quisling die in de Tweede Wereldoorlog collaboreerde met de Duitse bezetter, in de betekenis van ‘verrader’ voor het eerst aangetroffen in 1950
Woordfamilie van quisling
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| quislingen | meervoud | quisling |
| quislingetje | verkleinwoord | quisling |
| quislingetjes | verkleinwoord meervoud | quisling |
| quislings | meervoud | quisling |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van quisling zijn vastgelegd.