puree
zelfstandig naamwoordBetekenis
- gerecht van fijngestampte of gezeefde aardappelen, tomaten, vruchten, groenten enz.
zelfstandig naamwoord
- warm gerecht van fijngestampte of gezeefde aardappelen, tomaten of andere groenten, vruchten enz., waar meestal nog een zuivelproduct zoals melk aan is toegevoegd
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| purees | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘fijngestampt gerecht’ voor het eerst aangetroffen in 1544
Woordfamilie van puree
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| purees | meervoud | puree |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van puree zijn vastgelegd.