punthamer

hamer waarvan een einde een punt heeft (en waarmee men goed kan punten)

punthamer

zelfstandig naamwoord

Betekenis

hamer waarvan een einde een punt heeft (en waarmee men goed kan punten)

Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)

Vorm	Grammaticale informatie
punthamers	meervoud
punthamertje	verkleinwoord, enkelvoud
punthamertjes	verkleinwoord, meervoud

Herkomst

samenstelling van punt ww en hamer

Woordfamilie van punthamer

Woordvorm	Relatie	Afgeleid van
punthamers	meervoud	punthamer
punthamertje	verkleinwoord	punthamer
punthamertjes	verkleinwoord meervoud	punthamer

Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van punthamer zijn vastgelegd.

Veelgestelde vragen over punthamer

Wat is de betekenis van punthamer?

Punthamer is een zelfstandig naamwoord. De betekenis is: hamer waarvan een einde een punt heeft (en waarmee men goed kan punten).

Wat is het meervoud van punthamer?

Van punthamer geldt: het meervoud is punthamers. De volledige verbuiging staat in de tabel op deze pagina.

Wat is het verkleinwoord van punthamer?

De verkleinvorm van punthamer is punthamertje, altijd met het lidwoord het. Het meervoud daarvan is punthamertjes.

Spellen

Scrabble punten

Naar spel

Het woord punthamer is 21 punten waard met Scrabble, zonder bonusvakjes meegerekend.

P 3
U 4
N 1
T 2
H 4
A 1
M 3
E 1
R 2
21 totaal

Wordfeud punten

Naar spel

punthamer levert met Wordfeud minimaal 20 en maximaal 84 punten op. Wat het precies wordt, hangt af van de bonusvakjes waarop het woord komt te liggen.

P 4
U 2
N 1
T 2
H 4
A 1
M 3
E 1
R 2
20 zonder bonus
84 met bonus

Het minimum is de som van de stenen, zonder bonusvakje. Het maximum telt de duurste letter (P) op een drieletterbonus mee en het hele woord op een driewoordbonus.

punthamer in het kort

punthamer staat in dit woordenboek als zelfstandig naamwoord. Van punthamer staan er 3 woordvormen vastgelegd; de tabel op deze pagina laat ze zien. Daarnaast hoort punthamer bij een woordfamilie van 3 verwante woorden, bepaald aan de hand van vastgelegde woordvormrelaties.