presse-papier
zelfstandig naamwoord ˌprɛspaˈpjeBetekenis
- vaak fraai gevormd, zwaar voorwerp dat men boven op een stapel losse papieren kan leggen zodat de papieren niet kunnen wegwaaien
Hoe spreek je presse-papier uit?
/ˌprɛspaˈpje/
Presse-papier bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| p | pak |
| r | rood |
| ɛ | bed |
| s | sok |
| a | maan |
| j | ja |
| e | veel |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| presse-papiers | meervoud |
| presse-papiertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| presse-papiertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘zwaar voorwerp om op losse papieren te leggen’ voor het eerst aangetroffen in 1888
Woordfamilie van presse-papier
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| presse-papiers | meervoud | presse-papier |
| presse-papiertje | verkleinwoord | presse-papier |
| presse-papiertjes | verkleinwoord meervoud | presse-papier |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van presse-papier zijn vastgelegd.