prelatuur
zelfstandig naamwoordBetekenis
- eenheid in de katholieke kerk met een kerkvorst (zoals bijvoorbeeld een bisschop) aan het hoofd
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| prelaturen | meervoud |
Herkomst
uit het Latijn
Woordfamilie van prelatuur
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| prelaturen | meervoud | prelatuur |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van prelatuur zijn vastgelegd.