predestinatie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- leerstuk van de goddelijke voorbeschikking van de mens
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| predestinaties | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘goddelijke voorbeschikking’ voor het eerst aangetroffen in 1541
Woordfamilie van predestinatie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| predestinaties | meervoud | predestinatie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van predestinatie zijn vastgelegd.