poorter
zelfstandig naamwoordBetekenis
- burger van een stad die zich het recht verworven had binnen de poorten van een plaats met stadsrechten te wonen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| poorters | meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘burger’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1236
Woordfamilie van poorter
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| poorters | meervoud | poorter |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van poorter zijn vastgelegd.