polynoom
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoordBetekenis
- veelterm
- veeltermig, polynomiaal
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| polynomen | meervoud |
| polynoompje | verkleinwoord, enkelvoud |
| polynoompjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
met het voorvoegsel poly- en met het achtervoegsel -noom (pseudo-Griekse samenstelling)
Woordfamilie van polynoom
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| polynome | woordvorm | polynoom |
| polynomen | meervoud | polynoom |
| polynomer | woordvorm | polynoom |
| polynomere | woordvorm | polynoom |
| polynoompje | verkleinwoord | polynoom |
| polynoompjes | verkleinwoord meervoud | polynoom |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van polynoom zijn vastgelegd.