politiedetective
zelfstandig naamwoord /poˈli(t)sidetɛkˌtivə/Betekenis
- rechtshandhaver met de taak misdaden door speurwerk op te helderen
Hoe spreek je politiedetective uit?
/poˈlitsidetɛkˌtivə/
Politiedetective bestaat uit zeven lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| p | pak |
| o | boot |
| l | land |
| i | riet |
| t | tak |
| s | sok |
| d | dak |
| e | veel |
| ɛ | bed |
| k | kat |
| v | vis |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| politiedetectives | meervoud |
Herkomst
samenstelling van politie en detective
Woordfamilie van politiedetective
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| politiedetectives | meervoud | politiedetective |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van politiedetective zijn vastgelegd.