plundering
zelfstandig naamwoordBetekenis
- het eigenmachtig in bezit nemen van achtergelaten goederen en levende have als onderdeel van een militaire overwinning of tijdens een catastrofe of maatschappelijke onrust, zoals gedurende een oorlog, natuurramp, een rel of een terroristische aanslag
- een handeling die zeer veel lijkt op bovengenoemde maar dan zonder oorlog en zonder natuurramp
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| plunderingen | meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van plunderen met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van plundering
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| plunderingen | meervoud | plundering |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van plundering zijn vastgelegd.