plombe
zelfstandig naamwoord ˈplɔmbəBetekenis
- gestempeld stukje lood dat door vaste verbinding met een draadje officieel bewijst dat het verbonden voorwerp een bepaalde status heeft
- vulling van een gat in tand of kies
- opvulling die bij bepaalde operaties in het lichaam wordt ingebracht
- loodje
Hoe spreek je plombe uit?
/ˈplɔmbə/
Plombe bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| p | pak |
| l | land |
| ɔ | bot |
| m | maan |
| b | bak |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| plombes | meervoud |
Herkomst
[1]: van Frans plomb / plombe "lood / loodje"
Woordfamilie van plombe
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| plombes | meervoud | plombe |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van plombe zijn vastgelegd.