pleziertocht
zelfstandig naamwoordBetekenis
- tocht die men voor zijn genoegen maakt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| pleziertochten | meervoud |
| pleziertochtje | verkleinwoord, enkelvoud |
| pleziertochtjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van plezier en tocht
Woordfamilie van pleziertocht
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| pleziertochten | meervoud | pleziertocht |
| pleziertochtje | verkleinwoord | pleziertocht |
| pleziertochtjes | verkleinwoord meervoud | pleziertocht |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van pleziertocht zijn vastgelegd.