perceel
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een stuk grond waarvoor één rechtsorde geldt, dat wil zeggen dezelfde eigenaar en hetzelfde eigendomsrecht
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| perceeltje | verkleinwoord, enkelvoud |
| perceeltjes | verkleinwoord, meervoud |
| percelen | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘pand, stuk land’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1350
Woordfamilie van perceel
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| perceeltje | verkleinwoord | perceel |
| perceeltjes | verkleinwoord meervoud | perceel |
| percelen | meervoud | perceel |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van perceel zijn vastgelegd.