penitent
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die berouw heeft van zijn misdaden
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| penitenten | meervoud |
Herkomst
uit het Frans
Woordfamilie van penitent
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| penitenten | meervoud | penitent |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van penitent zijn vastgelegd.