penhouder
zelfstandig naamwoord ˈpɛnhɑudərBetekenis
- een voorwerp bedoeld om een pen in te steken of op te leggen
Hoe spreek je penhouder uit?
/ˈpɛnhɑudər/
Penhouder bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| p | pak |
| ɛ | bed |
| n | nek |
| h | hoed |
| ɑu | koud |
| d | dak |
| ə | de |
| r | rood |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| penhouders | meervoud |
| penhoudertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| penhoudertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Samenstellende afleiding van pen en de stam van houden met het achtervoegsel -er
Woordfamilie van penhouder
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| penhouders | meervoud | penhouder |
| penhoudertje | verkleinwoord | penhouder |
| penhoudertjes | verkleinwoord meervoud | penhouder |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van penhouder zijn vastgelegd.