partuur
zelfstandig naamwoordBetekenis
- partij bij een wedstrijd of een verbintenis
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| parturen | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘evenknie, gelijke’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1350
Woordfamilie van partuur
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| parturen | meervoud | partuur |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van partuur zijn vastgelegd.