pander
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die iets in onderpand heeft als zekerheid voor een schuld
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| panders | meervoud |
| pandertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| pandertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
afleiding van pand met het achtervoegsel -er
Woordfamilie van pander
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| panders | meervoud | pander |
| pandertje | verkleinwoord | pander |
| pandertjes | verkleinwoord meervoud | pander |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van pander zijn vastgelegd.