paleografie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- wetenschap die studie maakt van het oude schrift (manier van schrijven), vooral van de handschriften van de middeleeuwen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| paleografieën | meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘de studie van het oude schrift’ voor het eerst aangetroffen in 1824
Woordfamilie van paleografie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| paleografieën | meervoud | paleografie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van paleografie zijn vastgelegd.