pacificatie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- het sluiten van vrede, vredesluiting
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| pacificaties | meervoud |
| pacificatiën | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘vredesluiting’ voor het eerst aangetroffen in 1516
Woordfamilie van pacificatie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| pacificaties | meervoud | pacificatie |
| pacificatiën | meervoud | pacificatie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van pacificatie zijn vastgelegd.