öre
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een honderste deel van de Deense, Noorse en Zweedse kroon.
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| öres | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Deens of Noors, in de betekenis van ‘munt’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1847
Woordfamilie van öre
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| öres | meervoud | öre |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van öre zijn vastgelegd.