opzending
zelfstandig naamwoord ˈɔpsɛndɪŋBetekenis
- de keer dat men iets of iemand ergens naartoe stuurt
- in opzending zijn: van een rijtuig of locomotief: meegevoerd worden in een trein zonder in dienst te zijn
Hoe spreek je opzending uit?
/ˈɔpsɛndɪŋ/
Opzending bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɔ | bot |
| p | pak |
| s | sok |
| ɛ | bed |
| n | nek |
| d | dak |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord
- omstandigheid dat men iets of iemand ergens naartoe stuurt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| opzendingen | meervoud |
| opzendinkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| opzendinkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
naamwoord van handeling van opzenden met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van opzending
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| opzendingen | meervoud | opzending |
| opzendinkje | verkleinwoord | opzending |
| opzendinkjes | verkleinwoord meervoud | opzending |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van opzending zijn vastgelegd.