optutten
werkwoordBetekenis
- zichzelf of iemand anders opmaken, soms op het overdrevene af
Vervoeging van optutten
optuttenhele werkwoord
Herkomst
samenstelling van op bw en tuien ww , of samenstelling van op bw en tuit ww
Woordfamilie van optutten
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| opgetut | woordvorm | optutten |
| opgetutte | woordvorm | optutten |
| optut | with-subordinate-clause | optutten |
| optutte | with-subordinate-clause | optutten |
| optuttend | woordvorm | optutten |
| optuttende | woordvorm | optutten |
| tut op | woordvorm | optutten |
| tutte op | woordvorm | optutten |
| tutten op | woordvorm | optutten |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van optutten zijn vastgelegd.