optornen
werkwoordBetekenis
- ergens met veel moeite tegenin gaan
Vervoeging van optornen
optornenhele werkwoord
Herkomst
In de betekenis van ‘met moeite tegenin gaan (bij zeilen)’ voor het eerst aangetroffen in 1646
Woordfamilie van optornen
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| opgetornd | woordvorm | optornen |
| opgetornde | woordvorm | optornen |
| optorn | with-subordinate-clause | optornen |
| optornde | with-subordinate-clause | optornen |
| optornden | with-subordinate-clause | optornen |
| optorne | with-subordinate-clause | optornen |
| optornend | woordvorm | optornen |
| optornende | woordvorm | optornen |
| optornt | with-subordinate-clause | optornen |
| torn op | woordvorm | optornen |
| tornde op | woordvorm | optornen |
| tornden op | woordvorm | optornen |
| torne op | woordvorm | optornen |
| tornen op | woordvorm | optornen |
| tornt op | woordvorm | optornen |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van optornen zijn vastgelegd.