opstal
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een constructie of bouwwerk dat op een perceel geplaatst is.
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| opstallen | meervoud |
| opstalletje | verkleinwoord, enkelvoud |
| opstalletjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘wat boven de grond gebouwd is’ voor het eerst aangetroffen in 1652
Woordfamilie van opstal
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| opstallen | meervoud | opstal |
| opstalletje | verkleinwoord | opstal |
| opstalletjes | verkleinwoord meervoud | opstal |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van opstal zijn vastgelegd.