opponeren
werkwoordBetekenis
- kritiek leveren, debatteren
- kritische vragen stellen over een proefschrift tijdens de promotieplechtigheid
Vervoeging van opponeren
opponerenhele werkwoord
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘zich verzetten’ voor het eerst aangetroffen in 1465
Woordfamilie van opponeren
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| geopponeerd | woordvorm | opponeren |
| geopponeerde | woordvorm | opponeren |
| opponeer | woordvorm | opponeren |
| opponeerde | woordvorm | opponeren |
| opponeerden | woordvorm | opponeren |
| opponeert | woordvorm | opponeren |
| opponere | woordvorm | opponeren |
| opponerend | woordvorm | opponeren |
| opponerende | woordvorm | opponeren |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van opponeren zijn vastgelegd.