ophouder
zelfstandig naamwoordBetekenis
- voorwerp dat iets ophoudt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| ophouders | meervoud |
Herkomst
afgeleid van ophouden met het achtervoegsel -er
Woordfamilie van ophouder
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| ophouders | meervoud | ophouder |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van ophouder zijn vastgelegd.