ophoren
werkwoordBetekenis
- met verbazing of verwondering naar iets luisteren
- eindigen, ophouden
Vervoeging van ophoren
ophorenhele werkwoord
Herkomst
samenstelling van op bw en horen ww
Woordfamilie van ophoren
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| hoor op | woordvorm | ophoren |
| hoorde op | woordvorm | ophoren |
| hoorden op | woordvorm | ophoren |
| hoort op | woordvorm | ophoren |
| hore op | woordvorm | ophoren |
| horen op | woordvorm | ophoren |
| opgehoord | woordvorm | ophoren |
| ophoor | with-subordinate-clause | ophoren |
| ophoorde | with-subordinate-clause | ophoren |
| ophoorden | with-subordinate-clause | ophoren |
| ophoort | with-subordinate-clause | ophoren |
| ophore | with-subordinate-clause | ophoren |
| ophorend | woordvorm | ophoren |
| ophorende | woordvorm | ophoren |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van ophoren zijn vastgelegd.